gdy protest zaczyna się na trzy miesiące przed otwarciem

Infrastruktura, samorząd

Wyzwanie:

Otwarcie zakładu albo farmy to wstęga, wojewoda, catering i dwadzieścia osób w garniturach. Są ci, którzy inwestycję zbudowali. Nie ma tych, którzy będą przy niej mieszkać przez trzydzieści lat. A to oni składali uwagi, protestowali albo milczeli, i to oni zdecydują, czy następna inwestycja tej firmy w tym regionie będzie w ogóle możliwa.

Dla firmy otwarcie jest końcem. Dla sąsiadów jest początkiem.

Dzień pierwszy

Otwarcie zaprojektowane dla gminy, nie dla zarządu. Wejście na teren, zejście do miejsc, do których potem nie będzie już wstępu, rozmowa z ludźmi, którzy będą tu pracować.

Umowa sąsiedzka

Inwestor mówi wprost, co się zmieni na gorsze i co z tym zrobi. Zobowiązanie wypowiedziane przy świadkach waży inaczej niż zapis w decyzji środowiskowej, o której za rok nikt nie pamięta.

Wracamy za rok

Ten sam termin co roku, na którym inwestor rozlicza się z tego, co obiecał. Po trzech edycjach firma ma coś, czego nie kupi się żadną kampanią.

Efekt:

Akceptacja przestaje być zadaniem na etapie pozwoleń, a staje się relacją. Następny projekt tej firmy w tym powiecie zaczyna się z zupełnie innego pułapu.

Ta sytuacja jest hipotetyczna. Problem — nie. Jeśli rozpoznajesz w niej własny, porozmawiajmy.