gdy firmę przejmuje jedno z dzieci

Firmy rodzinne

Wyzwanie:

Firmę przejmuje jedno dziecko. Pozostałe mają swoje życie, ale mają też udziały, oczekiwania i poczucie, że firma jest również ich. Nikt nie powiedział im wprost, jak ma wyglądać ich miejsce po zmianie.

Rozmowy toczą się nieformalnie, przy okazji, fragmentami. Według badania EY w polskich firmach rodzinnych nadal dominują właśnie takie nieformalne rozmowy o sukcesji. Każdy wychodzi z nich z inną wersją ustaleń.

Prawnicy przygotują umowę albo fundację rodzinną. Nie przygotują rodziny do tego, żeby ją podpisała bez urazy. Spór, który wybucha po pięciu latach, rzadko dotyczy paragrafów. Dotyczy tego, że ktoś nie został wysłuchany.

Rozmowy osobne

Rozmawiamy z każdym członkiem rodziny osobno: z założycielem, z następcą, z rodzeństwem, z małżonkami, jeśli rodzina tego chce. Pytamy o oczekiwania, obawy i o to, czego nikt dotąd nie powiedział głośno.

Mapa oczekiwań

Z rozmów powstaje zestawienie, które pokazuje, gdzie rodzina się zgadza, a gdzie są rozbieżności, o których nikt nie wiedział. Bez nazwisk przy najtrudniejszych zdaniach, jeśli tak ustalimy.

Zjazd rodzinny z porządkiem obrad

Spotkanie poza domem i poza firmą, zaprojektowane jak posiedzenie, a nie jak obiad. Każdy ma zagwarantowany czas i głos, prowadzi je moderator spoza rodziny. Celem jest spisanie zasad: kto decyduje, jaka jest rola rodzeństwa, co się dzieje przy sprzedaży, jak rozstrzygać spory.

Przekazanie do doradców

Spisane zasady trafiają do prawnika i doradcy, którzy przekładają je na dokumenty. Nie zastępujemy ich pracy. Dajemy im rodzinę, która wie, na co się zgadza.

Zapis ustaleń

Na życzenie rodziny nagrywamy fragmenty zjazdu, w których zapadają najważniejsze decyzje. Po latach to dowód, co i w jakim duchu zostało ustalone, gdy pamięć każdego zacznie podpowiadać swoją wersję.

Efekt:

Rodzina wchodzi do kancelarii z uzgodnionymi zasadami, a nie z listą pretensji. Rodzeństwo, które nie przejmuje firmy, wie, jakie ma w niej miejsce. Ryzyko sporu po latach maleje, bo nikt nie może powiedzieć, że nie został zapytany.

Ta sytuacja jest hipotetyczna. Problem — nie. Jeśli rozpoznajesz w niej własny, porozmawiajmy.