gdy założyciel oddał firmę i przychodzi codziennie

Firmy rodzinne

Wyzwanie:

Założyciel przekazał firmę. Formalnie. W praktyce przychodzi codziennie, bo przez trzydzieści lat nie robił niczego innego. Pracownicy przychodzą do niego z pytaniami, bo tak byli przyzwyczajeni. On odpowiada, bo nie umie nie odpowiedzieć. Decyzje następcy są podważane przy kawie.

Według raportu Grant Thornton o firmach rodzinnych w ponad jednej trzeciej z nich decyzje strategiczne nadal podejmuje nestor. Przekazanie na papierze nie zmienia tego, kto rządzi w praktyce.

Standardowa odpowiedź to rada, żeby dać następcy przestrzeń, albo miejsce w radzie nadzorczej. Rada zbiera się kilka razy w roku. Pozostałe dni założyciel spędza w firmie, bo nie ma dokąd pójść.

Projekt pamięci firmy

Założyciel prowadzi, razem z nami, uporządkowanie całej historii firmy: zdjęcia z pierwszych lat, kasety wideo, dokumenty, katalogi, pierwsze faktury. Większość z tego leży w kartonach i na nośnikach, których nikt już nie potrafi odczytać.

Praca kliniczna na materiale

Digitalizujemy, naprawiamy i opisujemy to, co się zachowało. Stare nagrania odzyskują obraz i dźwięk. Każdy materiał dostaje opis: kto, gdzie, kiedy, dlaczego to było ważne. Opisuje założyciel, bo tylko on to wie.

Historia mówiona

Nagrywamy serię rozmów z założycielem i z pierwszymi pracownikami, którzy pamiętają początki. To materiał, którego za pięć lat nie da się już zebrać.

Termin i zakończenie

Projekt ma datę oddania: jubileusz, zjazd, otwarcie izby pamięci w zakładzie. Założyciel ma cel, harmonogram i powód, żeby być w firmie w innej roli niż szef.

Publiczne oddanie archiwum

Na zakończenie założyciel przekazuje następcy historię tak, jak wcześniej przekazał udziały. To drugie, mniej formalne i bardziej prawdziwe przekazanie.

Efekt:

Założyciel ma rolę, która jest ważna i nikomu nie przeszkadza. Następca zarządza bez komentarzy przy kawie. Firma ma uporządkowane archiwum i nagraną historię, której nie da się już odtworzyć — materiał na rekrutację, na jubileusz i na rozmowy z klientami.

Ta sytuacja jest hipotetyczna. Problem — nie. Jeśli rozpoznajesz w niej własny, porozmawiajmy.